We maken gebruik van cookies om zo de gebruikerservaring van onze website te verbeteren. Cookie Meer informatie

Home » Taalhulpmiddelen Spaans » Spaanse Literatuur » Geschiedenis van de Spaanse Literatuur » De Generatie van '27

Geschiedenis van de Spaanse literatuur

De Generatie van '27

De “Intitución Libre de Enseñanza” (Instituut van het Vrije Onderwijs) werd opgericht in 1876 door een groep professoren, onder wie Francisco Giner de los Ríos, Gumersindo de Azcárate en Nicolás Salmerón. Het was geïnspireerd door de principes van Krausismo en was een initiatief dat ver vooruit liep op de tijd.

Een studentenresidentie die aan het Instituut toebehoorde werd opgericht in 1910. Deze residentie bevorderde de intellectuele sfeer die gebaseerd was op de ideeën van Don Francisco Giner de los Ríos. De residentie zou het begin van de Zilveren Eeuw van de Spaanse Literatuur zijn.

Een groot deel van de Spaanse dichters en intellectuelen van 'De Generatie van '27' verbleef in deze residentie, waar ze Góngora herontdekten en de 300 jaar sinds zijn dood vierden. Góngora was een verweten dichter die al eeuwen vergeten werd. Daarnaast reisden ze naar de begraafplaats in Madrid om bloemen op Larra's graf te leggen (een schrijver). De invloed van Juan Ramón Jiménez, de ideeën van de Avant-Garde maar bovenal het realisme van Federico García Lorca, Luis Bruñel, Salvador Dalí en Rafael Alberti waren doorslaggevend in de groep. Zij maakten zich zorgen over de meer formele aspecten van literatuur.

De korte vorm en coupletten kwamen terug. Om in termen te praten, ze vermeden de 'binnenkant' en focusten zich liever op de pure en objectieve motieven. Ze zuiverden de werkelijkheid en distancieerden zich van het gebruik van ironie, humor en overdreven verfijning van de taal.

De groep werd gevormd door: Pedro Salinas, Jorge Guillén, Gerardo Diego, Dámaso Alonso, Vicente Aleixandre, Federico García Lorca, Luis Cernuda, Manuel Altolaguirre en Rafael Alberti.