We maken gebruik van cookies om zo de gebruikerservaring van onze website te verbeteren. Cookie Meer informatie

Home » Taalhulpmiddelen Spaans » Spaanse Literatuur » Bibliotheek » De Inca: Garcilaso de la Vega

De Geschiedenis van de Spaanse Literatuur

El Inca Garcilaso de la Vega

El Inca Garcilaso de la Vegaz was de bijnaam van de in Cuzco geboren historicus Gómez Suárez de Figueroa. Hij is geboren op 12 april 1539 in het Onderkoninkrijk van Peru en wordt gezien als één van de eerste kinderen van de Mesties Latijns-Amerikaanse adel.

Hij was de zoon van de Exstremaduraanse adelijke Sebastian Garcilaso de la Vega, een Spaanse veroveraar, en de Inca princes Isabel Ñusta of Chimpu Ocllo, afstammeling van Huayna Capac, keizer van het Koninkrijk van de Vier Partijen. Hij studeerde op het College voor de Adel van de Cuzco Indianen met andere mesties (persoon met een gemixte nationaliteit van Europese en Amerikaans-Indiaanse afkomst).

Na het overlijden van zijn vader, besloot El Inca Peru te verlaten en de gevaarlijke reis naar Spanje te maken. Daar vestigde hij zich in Montilla en betrad hij de Orde van Don Juan van Oostenrijk, waar hij leider werd, net zoals zijn vader. In Spanje was hij alleen bekend als Garcilaso de la Vega.

El Inca Gacilaso had een passie voor geschiedenis, de klassieke werken en de Renaissance. Hij is beroemd van zijn vertaling van Los Diálogos van Leon Hebreo. Hij kende ook andere hedendaagse auteurs zoals Miguel de Cervantes, die hij ontmoette in Montilla, en Luis de Góngora, die hij indirect ontmoette.

Zijn meest beroemde werk is Los Comentarios Reales de los Incas, gepubliceerd in twee delen. In het eerste deel (Lissabon, 1609) documenteert hij de Inca beschaving tot de komst van de Spanjaarden en beschrijft hun gewoonten, religie, politieke system etc. in een pastorale vorm, het afbeeldend alsof het een verloren paradijs is. In het tweede deel (Córdoba, 1617), genaamd General History of Peru, verhaalt hij de Spaanse verovering van de Incabeschaving en de broederoorlogen om de macht.

Het eerste deel van het werk werd goed ontvangen door de lezers, maar met de opheffing van Tupac Amaru II in 1780 werd het verboden in Peru en het Onderkoninkrijk van Buenos Aires, omdat het als gevaarlijk werd gezien.

Dit werk wordt als zeer belangrijk gezien voor de Spaanse geschiedschrijving door een Spaans-Amerikaan want het is een waarheidsgetrouwe bron met betrekking tot de cultuur van Peru. De auteur zei zelf dat zijn werk ervoor zou zorgen dat de beschaving niet zou vergaan 'in de duisternis van de tijd en vergetelheid'.

Een ander verhaal van hem is Historia de la Florida y jornada que a ella hizo el gobernador Hernando de Soto en vertelt het verhaal van deze persoon.

Garcilaso overleed in 1616 en werd begraven in de Kapel van de Zielen in de katedraal van Córdoba, die hij enkele jaren eerder had gekocht voor dit doel. In 1978 schonk Juan Carlos I (de Koning van Spanje) de Katedraal van Cuzco een beeld met een deel van Garcilaso's as.