We maken gebruik van cookies om zo de gebruikerservaring van onze website te verbeteren. Cookie Meer informatie

Home » Taalhulpmiddelen Spaans » Spaanse Literatuur » Bibliotheek » De Nieuwe Roman

Geschiedenis van de Latijns-Amerikaanse Literatuur

The Boom in de Latijns-Amerikaanse literatuur

Sinds de jaren '60 heeft de Spaans-Amerikaanse fictieve omgeving een literaire revolutie in de zoektocht naar de échte roman gecreëerd, ook wel de 'Synthese Roman' genoemd. In dit soort romans zoeken de schrijvers naar de perfecte roman die al een wereld op zich is. Enkele voorbeelden hiervan zijn: Honderd Jaar Eenzaamheid van Gabriel Garcia Marquez en 'Rayuela' van Julio Cortázar.

In het boek Honderd Jaar Eenzaamheid van Gabriel García Márquez neemt de schrijver ons mee terug naar Macondo, een fictieve stad met indrukwekkende magie en realiteit in perfecte harmonie die gesticht is door de familie Buendia. Voor deze roman werd de stad al genoemd in eerdere, korte verhalen van Gabriel. Het ontstaan van Macondo is dus eigenlijk het verhaal.

Volgens García Márquez is Macondo geïnspireerd op zijn geboortestad, Aracataca, en stamt de naam af van een bananenplantage. Al in zijn kindertijd was hij gefascineerd door deze naam, maar pas bij het bereiken van zijn volwassenheid besefte hij dat het het poëtische karakter van de naam was dat hem aantrok. Het verhaal van Macondo is het verhaal van Amerika: De oorsprong, de kolonisatie, de magische werelden die vechten om te overleven, maar het is ook een wereldgeschiedenis.

De roman is een schoolvoorbeeld van het Magisch Realisme en het verhaal speelt tijdens de zeven generaties van de familie Buendia. Hoewel er geen data of plaatsen bekend zijn, speelt het waarschijnlijk in de 19e of 20e eeuw in Colombia. De betekenis van de roman is universeel toepasbaar en dit heeft het boek gemaakt tot één van de meest vertaalde werken en één van de meest gelezen boeken in het Spaans.

Een ander belangrijk succes van de Synthese Roman is 'Rayuela' van Julio Cortázar. 'Rayuela' is een briljante roman qua structuur en kan op verschillende manieren gelezen worden. Het boek bestaat uit 155 hoofdstukken verdeeld over 3 delen: "Aan die kant", "Deze kant" en "Beide kanten". Om het boek te lezen zullen velen kiezen voor de orthodoxe manier van lezen, dat wil zeggen: beginnen bij het eerste hoofdstuk en eindigen bij het laatste hoofdstuk. Men kan ook de Tablero de Dirección volgen, in ieder hoofdstuk gesuggereerd door Cortázar: (73 - 1 - 2 tot 116 - 3 - 84 - 4 tot 71 - 5 - 81 tot 74 - 6 - 7 to 8 - 93 - 68-9 - 104 - 10 tot 65 - 11 - 136-12 - 106 - 13-115 - 14 - 114 tot 117 - 15 - 120 - 16 tot 137 - 17 - 97 tot 18 - 153 - 19 tot 90 - 20 - 126 tot 21 - 79 - 22 to 62 - 23 - 124 tot 128 - 24 - 134-25 - 141 - 60 tot 26 - 109 - 27 - 28 to 130 - 151 - 152 tot 143 - 100 - 76 tot 101 - 144 - 92 tot 103 - 108 - 64 tot 155 - 123 - 145 tot 122 - 112 - 154-85 - 150 - 95-146 - 29 - 107 - 113-30 - 57 - 70 tot 147 - 31 - 32 tot 132 - 61 - 33 tot 67 - 83 - 142 tot 34 - 87 - 105 tot 96 - 94 - 91 tot 82 - 99 - 35-121 - 36 tot 37 - 98 - 38 to 39 - 86 - 78 tot 40

In het boek is de auteur volledig verlost van de samenstelling van De Nieuwe Roman, aangezien het de lezer is die kan kiezen hoe het boek gelezen gaat worden.

Cortázar heeft ook gewerkt aan korte verhalen, zoals vele andere Spaans-Amerikaanse auteurs. In dit genre behoren zijn werken 'Historias de Cronopios e Infamias' en het boek 'Bestiario'. Beide werken nemen ons mee naar de magische wereld van de auteur.

Mario Vargas Llosa, die de Nobelprijs voor literatuur in 2010 won, is een van de meest invloedrijke auteurs in de literatuur tijdens The Boom en de moderne Latijns-Amerikaanse roman. Zijn werken zijn internationaal erkend.