We maken gebruik van cookies om zo de gebruikerservaring van onze website te verbeteren. Cookie Meer informatie

Home » Taalhulpmiddelen Spaans » Spaanse Literatuur » Geschiedenis van de Spaanse Literatuur » Spaanse Literatuur in de Middeleeuwen

De geschiedenis van de Spaanse Literatuur

De Spaanse literatuur in de Middeleeuwen

Met de val van het Romeinse Rijk was heel West-Europa overgeleverd aan de barbaarse steden. De cultuur werd geconfronteerd met ernstige achteruitgang en het enige beetje cultuur dat nog overbleef, was te vinden in de kloosters.

Ten zuiden van de Pyreneeën, op het Iberisch Schiereiland, was het anders. De Arabieren konden meer cultuur behouden dan de Christenen. Ze hadden de werken van Griekse auteurs vertaald in hun eigen taal en gebruikten de werken om de Griekse cultuur in West-Europa te brengen.

Het eerste bekende Spaanse werk was de Cantar de Mio Cid (lit: Het Lied van Mijn Heer), een episch gedicht over een held uit de Reconquista (De Spaanse Herovering). Voor de critici was dit raar omdat literaire uitdrukkingen en zinnen meestal uit de poëzie stamden. In de volgende onderzoeken ontdekten ze korte gedichtjes in het Arabisch, genaamd moaxjas. Deze gedichten bevatten versen in het Mozarabisch maar met Arabische letters. Deze worden jarchas genoemd. Het zijn de oudste literaire zinnen in de volkstaal die bestaan.

De stuctuur van een moaxaja is... AA bbbAA cccAA cccAA eee... AAA. AA zijn de versen die in de Romeinse taal geschreven werden.

Tanto amare, tanto amare, / habib, tanto amare:
¡Enfermaeron welyos nidios / e dolen tan male!

Josef al-Katib

Gelijk met de moaxajas verscheen 'Las Canciones de un Amigo' (De Liederen van een Vriend). Dit was een soort letrillas (korte gedichten vergelijkbaar met een limerick) en werden voor geliefden gezongen door vrouwen. Eerst werden ze in het Galicisch-Portugees geschreven, maar later, in het midden van de 19e eeuw, werden ze in het Castilliaans geschreven. Een ander populair type was de villancico (vandaag de dag een type kerstlied). Deze werden ook als liefdesliederen gezongen door vrouwen. Ze verschenen in literaire werken die onderschreven en geannoteerd waren door de opgeleide auteurs van die tijd. Tot op dit punt hadden culturele hoofdrolspelers niet veel interesse in wat het publiek deed, maar de nieuwe auteurs focusten zich op de schoonheid van dit soort korte gedichten.

Literatuur in de Middeleeuwen:

  1. La poesía épica: Cantar de Mío Cid
  2. Mester de Clerecía: Gonzalo de Berceo
  3. Juan Ruíz, Arcipreste de Hita
  4. Mester de Juglaría: Los Romances