We maken gebruik van cookies om zo de gebruikerservaring van onze website te verbeteren. Cookie Meer informatie

Home » Taalhulpmiddelen Spaans » Spaanse Literatuur » Geschiedenis van de Spaanse Literatuur » De Gouden Eeuw » Theater in de Gouden Eeuw

Geschiedenis van het Spaanse Theater

Theater in de Gouden Eeuw

De Gouden Eeuw heeft geleid tot een ontwikkeling op alle theatrale gebieden; zowel in structuur als taal. Het theater bezoeken werd de favoriete bezigheid van de bevolking en zo werden openluchttheaters in de meest belangrijke steden gebouwd. Fundamentele vragen over de drie klassieke eenheden verschenen opnieuw. Deze waren:

Het was bekend als een komedie, wat hetzelfde was als een toneelstuk. Een komedie was echter niet altijd even komisch, aangezien één van de belangrijkste kenmerken de thematische veelvoud is. De thema's en voornamelijk de heilige toneelstukken, waren gebaseerd op de geschiedenis, middeleeuwse heldendaden en verscheidene tradities en religieuze culturen. Daarnaast verschenen er ook stukken over actuele zaken.

De toneelstukken werden verdeeld in drie stukken die in onderstaande volgorde werden gespeeld:

Vaak begon het eerste stuk met in media res, wat betekent: in het midden van de actie. Dit was een methode om de aandacht van het publiek te behouden al vanaf het begin van de openingszin.

De meest voorkomende vorm was het vers. Normaal gesproken gebruikten de toneelstukken een polymeter (wanneer twee verschillende maatsoorten tegelijk en op hetzelfde tempo spelen). Ze gebruikten verschillende maatsoorten afhankelijk van de inhoud van het vers. Op deze manier konden ze zowel plezier als prachtige poëzie samenvoegen, wat het toneelstuk nog dramatischer maakte. 

In klassieke theaters werden tragedie en komedie gescheiden gehouden: tragedies gingen over helden en goden, terwijl komedies over thema's van de stad gingen. In de Gouden Eeuw werden echter zowel tragedie als komedie samengevoegd in hetzelfde toneelstuk. De held had altijd een grappige kant: dat maakte hem menselijker. Dit maakte het mogelijk om beide karaktereigenschappen te gebruiken in dezelfde persoon.

De koningsfiguur in een toneelstuk was ook erg belangrijk. Het was een manier van propaganda die werd gebruikt door de Asturiërs. Hier konden de schrijvers ook tegelijkertijd van profiteren. De koningsfiguur werd een lijder gekozen door God, die gerechtigheid bracht en het hoofd van de rechtvaardigheid van de mens was. Het was een demonstratie van hoe de koninklijke macht de adel had verdrongen en zo alle macht in de barokke periode voor zichzelf had gehouden.

Eén van de belangrijkste thema's in het theater van Lope de Vega en andere schrijvers van die tijd was hulde. Dit stond nauw verbonden met eer. Het was een hiërarchische eer die gerelateerd was aan de sociale klasse van de personages uit het toneelstuk. Hierbij was eer gelijk aan alle mensen, ongeacht de sociale klasse. In deze maatschappij speelde eer namelijk een rol in deugd en menselijke waardigheid en zo ook in de afkomst van iedereen.