Christoffel Columbus bereikte Amerika voor het eerst op 12 oktober 1492. Deze historische gebeurtenis betekende een belangrijke ommekeer in de loop van de westerse geschiedenis, aangezien ze leidde tot een blijvend contact tussen Europa en het Amerikaanse continent. Daarom wordt deze datum officieel op verschillende manieren gevierd en krijgt ze verschillende namen in Spanje, een groot deel van Latijns-Amerika en de Verenigde Staten.

Ontdek alles over 12 oktober in Spanje, Día de la Hispanidad, en hoe deze dag ook in andere landen van de wereld wordt beleefd.

Hoe wordt het in Spanje gevierd?

De Spaanse wetgeving stelt deze dag vast als de Nationale Feestdag van Spanje, hoewel veel Spanjaarden deze dag nog steeds Día de la Hispanidad noemen, de vroegere naam van de feestdag. De wet legt bovendien uit dat deze dag wordt herdacht omdat hij de verspreiding van de Spaanse taal en cultuur buiten de Europese grenzen symboliseert. Het Spaans heeft meer dan 500 miljoen moedertaalsprekers.

12 oktober is een feestdag in het hele land. De belangrijkste viering vindt plaats in Madrid, waar een militaire parade wordt gehouden onder leiding van de Koning en Koningin van Spanje en bijgewoond door de belangrijkste staatsautoriteiten. Daarnaast worden er in verschillende steden culturele evenementen, concerten en institutionele activiteiten georganiseerd.

Oorsprong van de Dag van de Spaanse Cultuur

Toen deze dag in 1914 voor het eerst in Spanje werd gevierd, heette hij oorspronkelijk «fiesta de la raza», in de hoop een feestdag te creëren die de eenheid tussen Spanje en Ibero-Amerika zou vieren. Slechts enkele jaren later stelde de Spaanse priester Zacarías de Vizcarra voor om de term raza te vervangen door hispanidad, een nieuwe term die voor de gelegenheid werd bedacht.

12 oktober in Latijns-Amerika

12 oktober staat in sommige Latijns-Amerikaanse landen, waaronder Mexico, nog steeds bekend als de Día de la Raza. Andere Latijns-Amerikaanse landen die deze dag vroeger als de Día de la Raza vierden, hebben de naam de afgelopen jaren echter veranderd om de diversiteit te eren of het inheemse erfgoed te vieren.

• In Costa Rica staat de dag bekend als de Día de las Culturas
• In Argentinië is het de Día del Respeto a la Diversidad Cultural
• In Venezuela de Día de la Resistencia Indígena
• In Bolivia de Día de la Descolonización
• In Cuba wordt 12 oktober niet als feestdag gevierd

In veel landen wordt 12 oktober herdacht met culturele evenementen, optochten, educatieve activiteiten en activiteiten die verband houden met de nationale identiteit en het inheemse erfgoed. In sommige gevallen heeft de dag een meer reflectief karakter, gericht op de geschiedenis en de gevolgen daarvan.

12 oktober in de Verenigde Staten

Sommige staten in de VS vieren 12 oktober ook als feestdag, hoewel deze meestal Columbus Day (Columbusdag) wordt genoemd, maar niet altijd. Ook daar veranderen de opvattingen over hoe deze dag moet worden gedefinieerd. De staat South Dakota viert bijvoorbeeld nu Native American Day op de tweede maandag van oktober, en in de stad Los Angeles is Columbus Day vervangen door Indigenous Peoples' Day.

De nacht van San Juan is in vele landen een oud en traditioneel feest waarbij het begin van de zomer gevierd wordt. Van Finland tot Brazilië wordt dit feest ter ere van San Juan in verschillende vormen gevierd. In Spanje vindt dit oude traditionele zomerfeest ieder jaar plaats op de avond van 23 juni. Vele steden en dorpen organiseren vreugdevuren en feesten op het strand of in het centrum. Het grootste vreugdevuur van Spanje is op het strand van Alicante en staat ook wel bekend als ‘Las Hogueras de Alicante’

• De originele traditie luidt dat de bewoners van Alicante zeven keer om de vlammen heen springen of het water in rennen.
• Uiteindelijk doven de vuren met de hulp van de brandweer, maar in de stad gaat het feest nog een paar uur door.
• Elk jaar is er een schoonheidsverkiezing, de Belleza de Fuego (Schoonheid van het Vuur), waarbij de winnares gekroond wordt tot Koningin van het festival.

Als we naar het verleden kijken hebben de Hogueras van origine te maken met het vieren van de langste dag op 23 juni op het platteland. Het feest begon officieel met een feestelijk diner met lokale producten van het land en rond middernacht werden de vreugdevuren aangestoken waar de bewoners om heen dansten. Door de jaren heen veranderde de traditionele wijze, maar in 1928 werden de Hogueras van Alicante formeel opgericht. Tegenwoordig lijkt het een beetje op het Las Fallas festival in Valencia dat in maart gevierd wordt.

Nu viert Alicante het eerbetoon aan San Juan vanaf 19 juni voor meerdere dagen. De hele stad is gedurende deze dagen gevuld met grote papier-maché of houten poppen die ninots genoemd worden, vuurwerk, mascletas, muziek en gigantische vreugdevuren. Een groot volksfeest met een spectaculair einde in de nacht van 24 juni, wanneer de créma begint: het verbranden van de poppen in de honderden vreugdevuren die de hemel met een oranje tint overspoelen. Op het strand gaat het feest tot in de vroege uurtjes door.

Deze dagen staan natuurlijk in het teken van San Juan, maar tijdens de rest van het jaar is Alicante de perfecte stad voor een stedentrip. De middelgrote stad ligt aan de Costa Blanca en kent een veelzijdige geschiedenis met Romeinse en Moorse invloeden. Een paar belangrijke bezienswaardigheden in Alicante zijn het Kasteel van Santa Bárbara, het oude raadhuis en de vele indrukwekkende kerken. De stad heeft mooie stranden om te relaxen en goede restaurantjes die typische Spaanse gerechten serveren.

De Hogueras van Alicante is één van de belangrijkste en populairste feesten in Spanje en in de provincie van Alicante. De Hogueras van Alicante staan gelijk aan vuur, grote papier-maché poppen, muziek, optochten en een vrolijke zomer sfeer. De stad verandert voor een paar dagen in één grote feestbestemming. Geniet van de komst van de zomer op de best mogelijk manier: het meemaken van de magnifieke en enorme vreugdevuren van San Juan in Alicante.

Carnaval in Spanje

Iedereen in Nederland kent het begrip ‘carnaval’ wel. Of omdat ze het zelf hebben gevierd in het zuiden van ons land, of vanwege het zomercarnaval in Rio de Janeiro. Maar carnaval is ook in Spanje een bekend feest. In het hele land wordt carnaval gevierd maar vooral in Cádiz en Santa Cruz de Tenerife wordt carnaval groots gevierd.

• Het derde grootste carnaval ter wereld bevindt zich in Cádiz.
• In 2015 vindt carnaval plaats tussen 12 en 22 Februari.
• Het carnaval van Santa Cruz de Tenerife is op Rio de Janeiro na, het grootste carnavalsfeest ter wereld.

Carnaval in Spanje wordt in bijna het hele land gevierd. Dit feest vindt plaats in de 10 tot 14 dagen voor aswoensdag. Dit is op de zelfde datum als het Nederlandse carnaval. Dit jaar vondt carnaval plaats tussen 28 februari en 4 maart.

De twee meest bekende plaatsen waar carnaval gevierd wordt in Spanje zijn Cádiz en Santa Cruz de Tenerife. ´S Werelds grootste carnaval vindt plaats in Rio de Janeiro. Echter Santa Cruz de Tenerife en Cádiz organiseren de tweede en derde grootste carnaval ter wereld.

Vanuit binnen- en buitenland komen vele mensen  het carnaval in Cádiz bezoeken. Iedere dag is het een groot feest. Bij het carnaval in Cádiz draait het vooral om de zang, humor en ironie. Al weken voordat de het carnaval begint zijn carnavalsgroepen hun liederen aan het oefenen. In deze liederen wordt veel gebruik gemaakt van humor en sarcasme. Op de vrijdag van carnaval wordt er een carnavalsgroep bekend gemaakt die heeft gewonnen. Hierna volgt er feest tot in de vroege uurtje. Op zondag en maandag is het dan de eer aan de koren om hun liederen te laten horen. Naast de vele zang tijdens carnaval in Cádiz vinden er ook verschillende optochten plaats. Zo vindt op zondag de grootste optocht plaats en in het laatste weekend de humoristische optocht.

Tenerife carnaval wordt geopend met een grote optocht op de eerste vrijdag van carnaval. Het carnaval op Tenerife heeft het meeste weg van het Braziliaanse carnaval. Uitbundige kostuums, praalwagens en ritme zijn verschillende kenmerken van carnaval op Tenerife. De verkiezing van La Reina, de carnavalskoningin van dat jaar is een van de vele hoogtepunten tijdens carnaval in Tenerife. De hele week door zijn er verschillende optochten door de stad. Carnaval wordt afgesloten met ‘El Corso’, dit is de grootste en mooiste optocht tijdens de carnaval. Deze optocht vindt plaats op de dinsdag van carnaval en hierna is het carnaval in Tenerife tot een einde gekomen.

Spanjaarden staan bekend als late eters. Doordat er erg veel tijd zit tussen de maaltijden is de Spaanse Tapas handig als tussendoortje. De tapas hoort bij de Spaanse manier van leven en er is geen denken aan dat het ooit zal verdwijnen.

• Ieder jaar in februari wordt er in Sevilla een tapas fair georganiseerd. Hier doen vele barretjes en restaurants aan mee en strijden ze tegen elkaar om de beste tapa te creeëren.
• Veel van deze traditionele tapas die geserveerd worden tijdens de fair zijn bestaan uit de Spaanse kazen en hammen.
• In februari heeft Sevilla een aangename temperatuur en is een goede maand om de stad te bezoeken!

Tapas in Sevilla

Aan de Tapas Fair doen meer dan 50 restaurants en barretjes officieel mee. In het ‘Palacio de Congresos’ en het ‘Exposiciones Center’ die zich bevinden aan de Avenida de Alcalde de Luís Uruñuela, worden er gevarieerde, beroemde, traditionele en smaakvolle tapas aangeboden. Het is een populaire Spaanse traditie dat de restaurants en bars concurreren met elkaar en op een creatieve manier hun unieke, eigengemaakte tapas van maximaal € 2,50 serveren. Bezoekers uit eigen stad maar ook toeristen zijn welkom om deze Spaanse delicatessen te proeven. Naast de vele tapas die worden aangeboden op de fair, zijn drankjes ook erg populair. Van Sherry tot aan wijn en bier, alles wat maar gecombineerd kan worden met tapas, is aanwezig. Ook traditionele wijnen uit Sevilla en omgeving zoals witte wijnen en de zogehete Seviliaanse "fino" (een droge sherry die genuttigd wordt als aperitief) zijn te verkrijgen tijdens de fair.

Veel van de traditionele Spaanse tapas die verkocht worden op dit jaarlijkse festijn zijn gebaseerd op de Spaanse populaire hammen en kazen, regionale delicatessen zoals eend of niertjes in Pedro Jimenez saus, geroosterde vijgen gewikkeld in spek, tortillas de camarones en garnalenbeignets. Deelnemers serveren ongeveer 8 tot 12 verschillende tapas die bestaan uit "cocina casera" (huisgemaakte gerechten), "chacina" (vleeswaren), "marisco" (zeevruchten), "caracoles" (slakken), "pescadito frito" (gefrituurde vis), "revueltos" (roereieren) en "ensaladas" (salades). De tapas worden bewaard onder glazen warmte vitrines waardoor de tapas er overheerlijk uit ziet. Bijna alle tapas bevatten knoflook en vaak ook paprika en natuurlijk olijfolie.

Sevilla bezoeken in februari is de uitgekozen tijd voor een stedentrip om te genieten van de stad én van de traditionele tapas die in barretjes, restaurants en hotels worden aangeboden. Ook is de temperatuur in februari erg aangenaam en niet zo enorm heet zoals tijdens de zomer.

Spanje´s nationale feestdag is zeer internationaal

Christoffel Columbus kwam voor het eerst aan in Amerika op 12 oktober 1492. Deze historische gebeurtenis markeert een belangrijke verandering in de loop van de geschiedenis van de Westerse wereld, zoals het langdurige contact tussen Europa en Amerika. De dag wordt officieel gevierd op verschillende manieren en kent verschillende namen in een groot deel van Latijns-Amerika, de Verenigde Staten en Spanje.

De Spaanse wet heeft de dag vastgelegd als Fiesta Nacional de España, of de nationale dag van Spanje, hoewel het door veel Spanjaarden nog altijd Día de la Hispanidad wordt genoemd, wat de vroegere naam van deze feestdag was. De wet legt verder uit dat de dag wordt herdacht, omdat het de uitbreiding van de Spaanse taal en cultuur buiten de Europese grenzen symboliseert. Spaans wordt als moedertaal gesproken door 414 miljoen mensen, waarvan er slechts 46 miljoen in Spanje wonen.

Toen de dag in 1914 voor het eerst werd gevierd in Spanje, was de oorspronkelijke naam "Fiesta de la Raza", in de hoop dat er een feestdag gecreëerd zou worden waarop de eensgezindheid tussen Spanje en Ibero-Amerika gevierd zou worden. Slechts een paar jaar later stelde de Spaanse priester Zacarías de Vizcarra de verandering van de term raza naar hispanidad voor. Het vieren van de eerste reis van Columbus over de Atlantische Oceaan, een gebeurtenis die de Europese verovering en kolonisatie van Amerika startte, heeft namelijk niet altijd geïnspireerd  tot een gevoel van eensgezindheid.

12 oktober staat nog steeds bekend als Día de la Raza in sommige Latijns-Amerikaanse landen, waaronder Mexico. Andere Latijns-Amerikaanse landen, die de dag als el Día de la Raza hebben herdacht, hebben in de afgelopen jaren de naam veranderd om verscheidenheid te eren of om het verzet tegen de kolonisatie te vieren. In Costa Rica, staat de dag bekend als Día de las Culturas (dag van de culturen), in Argentinië is het Día del respeto a la Diversidad Cultural (dag van respect voor culturele diversiteit), in Venezuela Día de la Resistencia Indígena (dag van het inheemse verzet) en in Bolivia Día de la Descolonización (dag van de dekolonisatie). In Cuba wordt deze dag niet gevierd.

Veel Amerikaanse Staten kennen 12 oktober ook als feestdag, waar het gewoonlijk wordt aangeduid als Columbus Day. Maar niet altijd; opvattingen over hoe de dag zou moeten worden genoemd veranderen ook hier. De staat South Dakota in de Verenigde Staten bijvoorbeeld viert nu Native American Day op de tweede maandag van oktober.

In 2010 hebben de Verenigde Naties 12 oktober uitgeroepen als Spanish Language Day, om de culturele diversiteit te vieren en om het "gelijke gebruik" van de 6 officiële talen van de VN in de hele organisatie aan te moedigen.

12 oktober wordt op verschillende manieren gezien in de Verenigde Staten en de Spaans sprekende landen en is door de geschiedenis heen dan ook vaak vernieuwd. Vandaag de dag is Spaans de tweede meest gesproken taal in de wereld door mensen die de taal als moedertaal beheersen en wordt het gesproken als officiële taal of hoofdtaal in 21 verschillende landen. 

Een van de meest levende zomer festivals in Spanje: het Internationale Muziek en Dans festival dat elk jaar plaatsvindt in Granada. Drie weken lang wordt het festival intensief gevierd en komen er wel 30.000 mensen naar de bekende stad van Andalusië om dit festijn te bezoeken. De geboorte van dit festival was in het jaar 1883 toen er een concert werd gegeven in het Paleis van Karel de vijfde maar ook 9 jaar later, in 1992, toen het flamencolied werd opgevoerd in het Alhambra met de hulp van Federico García Lorca, Manuel de Falla en andere intellectuelen en kunstenaars van die tijd. Dit jaar is de 63^e editie en vindt het festival plaats van 20 juni tot en met 11 juli. 

• De oorsprong van het festival dateert terug naar 1883, naar het eerste concert dat werd gegeven in het Paleis van Karel V en naar 1992, toen het eerste flamencolied werd getoond in het fameuse Alhambra met de hulp van bekende kunstenaars en intellectuelen.
• Het Alhambra, Generalife en Albaycín in Granada zijn erkend als UNESCO werelderfgoed en vele festiviteiten van het festival worden gegven in een van deze artistieke creaties.

Het festival behelst veel verschillende muziekstijlen en genres die elk worden gehouden in een uitzonderlijke omgeving in de stad. Nationale en internationale artiesten komen bijeen in de meest opvallende wijken van Granada om spetterende optredens te geven. De afgelopen edities van het festival waren voor 95% bezet en nagenoeg allemaal uitverkocht. Het festival is niet alleen populair voor Spanjaarden. Ook duizenden bewoners uit Frankrijk, Duitsland, Zwitserland, Japan, USA, Brazilië, Finland en Colombia bezoeken Granada tijdens dit festival.

Veel festiviteiten worden gegeven in een van de artistieke creaties die op de werelderfgoedlijst van UNESCO staan. Het Alhambra en Generalife komen oorspronkelijk uit het Islamitische Spanje van de 16^e eeuw. Het Albaycín daarintegen, heeft iets weg van de Moorse invloeden. De concerten van de onwijs grote symfonieorkesten vinden plaats in het ‘Palacio de Carlos V’. Het dansen en de balletvoorstellingen worden opgevoerd in het buiten theater in de ‘Jardines del Generalife’. Deze prachtige tuinen horen bij het paleis van Generalife, wat oorspronkelijk het zomerpaleis en landhuis van de Nasrid sultan van Granada was. In de ochtend zijn er verschillende concerten in de oude kerken en gebouwen van Granada. ’s Nachts worden de karakteristieke wijken El Albaicín en El Sacromonte omgebouwd tot ‘nachten van Flamenco’ en wordt er wereldmuziek gespeeld.

Het Internationale Muziek en Dans festival in Granada is toegetreden aan de European Festivals Association in 1955 als eerste Spaanse festival en is een van de populaire zomer- en muziek-festivals in Spanje en voor mensen die van de Spaanse cultuur houden, is dit het perfecte zomer festival. Granada is tijdens deze drie weken vol met kunstenaars, orkesten, dansgroepen en nog veel meer. Tegelijkertijd kunt u genieten van het mooie Spaanse zomerweer en van deze oude UNESCO stad met marokkaanse en moorse invloeden.

Sevilla's kleurrijke feest

In de tweede week na Pasen viert Sevilla traditiegetrouw gedurende één week haar kleurrijke feest; de Feria de Abril. Tijdens dit traditionele feest verandert het immense terrein dat gesitueerd is in de wijk ‘Los Remedios’ in een verzameling van alles waar Andalusië voor staat zoals tapas, flamenco, paarden, stieren en nog veel meer. Waan je door dit bijzondere feest en wordt ondergedompeld in een buitengewone Spaanse en Andalusische cultuur.

 Het ontstaan van de Feria de Abril stamt uit het jaar 1847. Dit was het jaar dat de eerste Feria de Abril werd gehouden. In eerste instantie begon het als een veemarkt waar tevens ook prijzen gewonnen konden worden. Kleine tenten, ook wel ‘‘casetas’’ genoemd, werden geplaatst om zo de handel waar men in geïnteresseerd was meer in een privésfeer te realiseren. Deze tenten groeiden in populariteit door de gezellige en feestelijke sfeer die ze uitstralen. Vervolgens kwamen er steeds meer services bij in de vorm van verkoop van amusement en eten en drinken. In het jaar 1973 werd de voormalige locatie te klein en verhuisde naar het huidige terrein in de wijk ‘Los Remedios’. Ieder jaar kreeg de Feria de Abril steeds meer bekendheid en groeide in populariteit. Tot op de dag van vandaag is het uitgegroeid tot het grootste traditionele feest van Sevilla, en één van de grootste traditionele feesten van Spanje.

Voorafgaande op maandagavond, ook wel de avond van de vis ‘Noche del Pescaíto’ genoemd, is het een traditie om gefrituurde vis, pescaíto frito te eten tijdens het avondeten. De Feria de Abril gaat daarna traditioneel van start op dinsdag om middernacht, wanneer de duizenden lichten van de poort en op het terrein gaan branden. De lichten blijven voor zes dagen branden en gaan op maandag om middernacht weer uit met daaropvolgend een groot vuurwerk langs de rivier de Guadalquivir.

Het terrein is versierd met papieren lantaarns, en de bodem is bedekt met een geel gekleurd zand dat tevens traditioneel wordt gebruikt in Sevilla voor de tuinen en stierenarena's. Gedurende deze week bestaat het terrein uit meer dan 1.000 privé- en publieke tenten. Deze zijn verspreid over de diverse straten die de namen van beroemde stierenvechters dragen. De privétenten zijn vaak van de wat rijkere families of worden gedeeld met de buurt. Geen één tent ziet er daarom ook hetzelfde uit en is iedere tent is uniek. Daarnaast is er op het terrein ook een grote kermis aanwezig met meer dan 500 attracties voor jong en oud. De ‘fiestas’ gaan dan ook door tot diep in de nacht en bevriezen het gewone leven van Sevilla gedurende deze ene week.

Sevillanas

 Lopend door de straten van de Feria de Abril zie je de mensen gezellig met elkaar praten, eten en drinken. Overal wordt spontaan Sevillanas gedanst en in elke hoek weerklinkt een ander flamenco nummer. Tenten moeten open blijven tijdens de rondtocht van de paarden waarbij paard en wagen, en ruiters haast majestueus langsrijden. Een sfeer die Spaans aanvoelt.

De dames zien er op z'n mooist uit en dragen de meest uiteenlopende, kleurrijke en opvallende flamenco jurken; groen met stippen, franjes, paars en allemaal even mooi. De flamenco jurk gaat uiterst zorgzaam in combinatie met de bloem in het haar, de juwelen die men draagt en de manila sjaal (een grote sjaal met franjes die als overslagdoek wordt gebruikt). De mannen dragen een zogenaamd traditioneel kort pak. De sombrero hoort hier ook uiteraard bij. Het pak bestaat uit een vest, gilet, blouse met plooien of franjes en bretels. De broek is een lange pantalon waaronder laarzen met sokken worden gedragen. De kleuren van het pak bestaan voornamelijk uit donkere tinten vanwege het opwaaiende stof van de straten.

Niet alleen de kleuren van het feest zijn overweldigend, maar ook alle etensgeuren maken de Feria de Abril tot een groot succes. Het is gebruikelijk om tapas te eten bij de vele tenten die ieder weer een eigen tapas specialiteit hebben. Men kan genieten van vele typische Andalusische gerechten zoals Andalusische gazpacho, de eerder genoemde gefrituurde vis ‘‘pescaíto frito’’, ansjovis in azijn ‘‘boquerones en vinagre’’ of vele andere tapasgerechten. Dit alles gebeurt onder het genot van een fluitje bier of een glaasje wijn. Zo kan de echte sfeer van Sevilla's kleurrijke feest geproefd worden.

Het stadsfeest van de mooie stad in het noorden van Spanje, San Sebastian, is zonder twijfel het luidruchtigste feest onder de Spaanse feesten. Maar waarom eigenlijk? De rustige maar toeristische stad San Sebastian laat flink van zich horen op 20 januari wanneer honderden mensen met trommels door de straten van San Sebastian lopen.

• Het feest van de stad heet de ‘Tamborrada’, omdat het allemaal om de trommels draait. Dit is ook meteen de reden voor het zijn van het luidruchtigste feest van Spanje. Een hele dag lang hoor je niets anders dan ritmische slagen op de trommel.
• Alhoewel San Sebastian qua grootte zich voordoet als een kleine stad, is het toch één van de meest bekende toeristenbestemmingen van Spanje. De stad ligt in Noord-Spanje, in de autonome regio Baskenland. De afstand van maar 20 kilometer van de Franse grens en haar prachtige plek aan de kust maakt San Sebastian een must see van Spanje.

Tamborrada

De ‘Tamborrada’ is hét stadsfeest van San Sebastian, maar ook veel toeristen komen erop af. Naast ritmische slagen op de muziek, mag je ook als een gek op de trommels slaan en zoveel lawaai maken als je kunt. Het is begonnen met een optocht uit de Santa María kerk naar de kerk in het oude deel van San Sebastian in de wijk ‘Antiguo’. Deze optocht eindigde met een feestelijke dans begeleid door fluiten en trommels van de militaire band. Sinds die dag worden de militairen geïmiteerd door bijna iedereen. Mensen verkleed als militairen marcheren met trommels door de straten van San Sebastian. Kinderen zijn verkleed als kleine soldaatjes uit de tijd van Napoleon en marcheren vrolijk mee. Het is een traditie geworden om verkleed te gaan als militair of kok. Dat laatste komt van de traditie om als volwassene te gaan dineren in sociedades gastronómicas. Dit was vroeger alleen toegankelijk voor mannen, maar tegenwoordig laten zelfs de strengste clubs ook vrouwen toe waardoor het een diner voor alle volwassen is geworden.

Het evenement begint om 12 uur ’s nachts wanneer de vlag op ‘Konstituzio Plaza’ in het oude deel van de stad (Parte Vieja) gerezen wordt. Vanaf dat moment hoor je 24 uur lang niets anders dan trommels. Iedereen marcheert op muziek door de stad in speciale kostuums die vaak een land presenteren. Het speciale kostuum van de militairen in Schotland bestaat bijvoorbeeld uit een rode of blauwe rok met bijpassend shirt. Zo heeft iedere groep mensen een ander kostuum. Er zijn in feite twee programma’s gedurende deze 24 uur: het geregelde programma, waar stoeten mensen de straten onveilig maken met hun ritmische kabaal, en het deel waar mensen zo aritmisch en ongeregeld mogelijk op hun trommels slaan. De muziek is vaak marcheer muziek om het gevoel van de militairen zo echt mogelijk te maken. Bekende muziek is ‘March of Sebastian’, die speciaal gecomponeerd is voor dit evenement, ‘Erretreta’, ‘Tatiago’ en ‘Iriyarena’. Het feest eindigt 24 uur later om 12 uur ’s nachts wanneer de vlag op ‘Konstituzio Plaza’ weer omlaag gehaald wordt.

San Sebastian

San Sebastian is een kleine stad die groot (bekend) is geworden door het internationale filmfestival in de stad en de ‘Tamborrada’. Qua grootte lijkt San Sebastian niet echt op een stad, maar met meer dan 186.000 inwoners mag het wel degelijk als stad beschouwd worden. San Sebastian ligt in de autonome regio Baskenland en dus spreken de mensen Baskisch en Castiliaans (gewoon Spaans). Het heeft veel stadsdelen, waaronder ‘Parte Vieja’, ‘Antiguo’ en ‘Amara Zaharra’. San Sebastian heeft dus naast een prachtige kustlijn ook een geweldige binnenstaddie zeker de moeite waard is om te bezoeken..